29 stemmen

Symbiopsychotaxiplasm: Take One

Regie
William Greaves
Duur
75 min.
Jaar
1968
Taal
Engels

Zelden vertoonde klassieker van de Amerikaanse independent cinema: Symbiopsychotaxiplasm: Take One is zowel een ingenieuze film over structuur en psychologie van het film maken als een portret van New York rond 1968.

Filmmaker William Greaves (1926-2014) had al flink wat ervaring als documentairemaker en tv-producer toen hij in 1968 besloot een film te maken over ‘Freddie’ en ‘Alice’, een New Yorks stel met relatieproblemen. Het resultaat, een narratief experiment in de vorm van docufictie, liet hij zien aan de programmeurs van het Cannes-filmfestival. De film werd niet geselecteerd en was pas in de jaren negentig voor het eerst te zien tijdens een Greaves-retrospectief in het Brooklyn Museum, New York.

Nu geldt Symbiopsychotaxiplasm: Take One als een van de meest inventieve en inspirerende reflecties over de interactie tussen acteurs, crew en regisseur, de macht van de editor en de structuur van verhalen vertellen. Laag na laag stapelt Greaves op elkaar in een vertelling waarin een man en een vrouw in Central Park hun seksuele- en relatieproblemen proberen uit te werken.

Nu te zien

Being There

Een commentaar op het Amerika van het tv-tijdperk.

Apocalypse Now (Final Cut)

Francis Ford Coppola's epos over de waanzin van de Viet­namoorlog.

Tip van Lauren

Close

‘Neem je liefste maatje mee naar deze film en klamp je vast – je zal het nodig hebben.’